Rendlesham Forest UFO Incident | 1980 Ka Sabse Darawana Alien Mystery

Rendlesham Forest UFO Incident | 1980 Ka Sabse Darawana Alien Mystery

Rendlesham-Forest-UFO-Incident

ਦਸੰਬਰ 1980 ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀ।

Cold War ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਹੱਦ ‘ਤੇ ਸੀ। ਅਮਰੀਕਾ ਤੇ ਰੂਸ ਵਿਚਕਾਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵੇਲੇ nuclear war ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ Suffolk ਇਲਾਕੇ ਵਿਚ ਦੋ ਅਮਰੀਕੀ military bases ਸਨ — Woodbridge ਤੇ Bentwaters। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਥੇ nuclear weapons ਵੀ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ bases ਦੀ security ਇੰਨੀ tight ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਪਰਿੰਦਾ ਵੀ ਬਿਨਾਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ।

ਪਰ 26 ਦਸੰਬਰ ਦੀ ਰਾਤ, ਕਰੀਬ 3 ਵਜੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ bases ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਘਨੇ ਜੰਗਲ Rendlesham Forest ਵਿਚ ਕੁਝ ਐਸਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।

ਕੁਝ American soldiers ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ ਦੇਖੀ।

ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹਵਾ ਵਿਚ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਉੱਪਰ ਤੈਰ ਰਹੀ ਸੀ।

ਉਸਦਾ shape ਤਿਕੋਣ ਵਰਗਾ ਸੀ।

ਨਾ ਕੋਈ engine ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਨਾ ਕੋਈ sound, ਨਾ ਕੋਈ ਧੂੰਆਂ।

ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਚਮਕ ਸੀ।

ਫਿਰ ਇੱਕ soldier ਨੇ ਹਿੰਮਤ ਕਰਕੇ ਉਸ object ਨੂੰ ਛੂਹ ਲਿਆ।

ਅਤੇ ਉਸੀ ਪਲ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਭ ਕੁਝ ਚਿੱਟਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਲਈ ਉਹ ਅੰਧਾ ਹੋ ਗਿਆ।

ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸ object ‘ਤੇ ਕੁਝ ਅਜੀਬ symbols ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ।

ਅਤੇ ਉਸ ਰਾਤ ਉਸ soldier ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਅਚਾਨਕ numbers ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਏ —

ਇੱਕ, ਇੱਕ, ਜ਼ੀਰੋ, ਇੱਕ, ਜ਼ੀਰੋ…

ਇੰਝ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਉਸਦੇ brain ਵਿਚ direct data download ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।

30 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਉਹ numbers decode ਕੀਤੇ ਗਏ, ਤਾਂ ਜੋ message ਨਿਕਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।

ਉਸ message ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ:

“Exploration of humanity continues. Origin year 8100.”

ਮਤਲਬ…

ਕਿਸੇ future time ਤੋਂ message ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ —

ਲਗਭਗ 6000 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ।

ਅਤੇ ਉਸ message ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਝ mysterious places ਦੇ coordinates ਵੀ ਸਨ।

ਜਿਵੇਂ pyramids, Nazca Lines, ਤੇ ਇੱਕ ਐਸੀ ਜਗ੍ਹਾ ਜੋ ਹੁਣ ਸਮੁੰਦਰ ਹੇਠਾਂ ਹੈ।

ਇਹੀ ਹੈ Rendlesham Forest Incident —

ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ mysterious UFO cases ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ।

ਰਾਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਘਟਨਾ

ਹੁਣ ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ 26 ਦਸੰਬਰ 1980 ਤੋਂ।

ਰਾਤ ਦੇ 3 ਵੱਜ ਰਹੇ ਸਨ।

ਦੋ soldiers patrol duty ‘ਤੇ ਸਨ — John Burroughs ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ partner।

ਦੋਵੇਂ East Gate ‘ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਸਨ।

ਸਰਦੀ ਦਾ ਮੌਸਮ ਸੀ।

ਘਣਾ ਕੋਹਰਾ ਸੀ।

10 ਫੁੱਟ ਅੱਗੇ ਵੀ ਕੁਝ ਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਜੰਗਲ ਬਿਲਕੁਲ ਸੁੰਨਾ ਸੀ।

ਅਚਾਨਕ Burroughs ਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਹਵਾ ਵਿਚ ਕੁਝ ਅਜੀਬ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਆਂ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ।

ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੇਠਾਂ ਆਈ।

ਫਿਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੌਸ਼ਨੀ।

ਲਾਲ, ਨੀਲੀ, ਹਰੀ — ਸਾਰੇ ਰੰਗ ਇਕੱਠੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।

ਦੋਵੇਂ lights ਸਿੱਧੀਆਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਈਆਂ।

ਪਹਿਲਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ plane crash ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।

ਪਰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਬਿਲਕੁਲ ਅਜੀਬ ਸੀ —

ਕੋਈ explosion ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਧਮਾਕਾ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ।

ਸਿਰਫ਼ ਚਾਨਣ ਸੀ… ਅਤੇ ਖਾਮੋਸ਼ੀ।

Burroughs ਨੇ ਤੁਰੰਤ radio ‘ਤੇ report ਕੀਤਾ।

ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਵੀ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਕਿਤੇ ਇਹ ਰੂਸ ਵੱਲੋਂ attack ਤਾਂ ਨਹੀਂ।

ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੀ ਸੀ

ਕੁਝ ਹੀ ਦੇਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ soldiers ਆ ਗਏ —

Jim Penniston, Edward Cabansag, ਅਤੇ ਹੋਰ team members।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੁਝ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖਿਆ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਜਾ ਕੇ check ਕਰੋ।

ਉਹ ਜੀਪ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।

ਇੱਕ ਕੱਚੀ road ਸੀ ਜੋ ਅੰਦਰ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ road ‘ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ,

ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੋਈ —

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ radios ਵਿੱਚ static noise ਆਉਣ ਲੱਗ ਪਈ।

ਸਿਗਨਲ ਬੰਦ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ radio system ਨੂੰ jam ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ।

ਅਤੇ ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵਿਚੋਂ sounds ਆਉਣ ਲੱਗੀਆਂ।

ਜਾਨਵਰ ਪਾਗਲ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ।

ਹਿਰਨ ਇੰਝ ਚੀਕ ਰਹੇ ਸਨ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਇਨਸਾਨ ਦਰਦ ਵਿਚ ਰੋ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।

ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ soldiers ਹੋਰ ਵੀ ਡਰ ਗਏ।

ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਇੰਝ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਸੀ।

ਕੁਝ ਹੋਰ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਇੱਕ ਖੁੱਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ।

ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਸ਼ ਉਡਾ ਦਿੱਤੇ।

ਇੱਕ triangular craft ਹਵਾ ਵਿਚ ਤੈਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਨਾ ਕੋਈ engine ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਨਾ ਕੋਈ ਧੂੰਆਂ।

ਉਹ ਇਕ ਕਾਲੀ, ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ object ਵਰਗੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਸੀ।

Penniston ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ craft ਦੀ surface ਕਾਲੇ glass ਵਰਗੀ ਸੀ — smooth, shiny, ਅਤੇ strange symbols ਨਾਲ covered ਸੀ।

ਉਸ ਨੇ ਹਿੰਮਤ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।

ਧਾਤ ਗਰਮ ਸੀ, ਪਰ smooth ਵੀ ਸੀ।

ਪਰ symbols ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਖੁਰਦਰੀ ਸੀ।

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਹੱਥ ਹਟਾਇਆ,

ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਭ ਕੁਝ white ਹੋ ਗਿਆ।

ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਲਈ ਉਹ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਿਆ।

ਜਦੋਂ ਹੋਸ਼ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ diary ਕੱਢੀ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ note ਕਰ ਲਿਆ।

ਉਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ craft ਲਗਭਗ 3 ਮੀਟਰ ਉੱਚਾ ਸੀ ਅਤੇ 3 ਮੀਟਰ ਚੌੜਾ ਸੀ।

ਉਸਦੇ ਹੇਠਾਂ wheels ਨਹੀਂ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਲੱਤਾਂ ਵਰਗੀਆਂ structures ਸਨ।

ਫਿਰ ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਬਾਅਦ ਉਹ craft ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ ਲੱਗਾ।

ਬਿਲਕੁਲ ਖਾਮੋਸ਼ੀ ਨਾਲ।

ਨਾ ਕੋਈ engine sound, ਨਾ ਕੋਈ vibration।

ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੀ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।

ਗੁੰਮ ਹੋਇਆ ਸਮਾਂ

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਡਰਾਉਣੀ ਗੱਲ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ।

ਜਦੋਂ Penniston ਅਤੇ Burroughs ਵਾਪਸ ਆਏ,

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਕੁਝ ਮਿੰਟ ਹੀ ਲੱਗੇ ਹਨ।

ਪਰ ਬਾਕੀ team ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਉਹ 45 ਮਿੰਟ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਾਇਬ ਰਹੇ ਸਨ।

ਇਹ ਗੱਲ ਅੱਜ ਤੱਕ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ ਕਿ ਉਹ ਸਮਾਂ ਕਿੱਥੇ ਗਿਆ।

ਅਗਲੇ ਸਵੇਰੇ base ਦੇ ਉੱਚ ਅਧਿਕਾਰੀ Lieutenant Colonel Charles Halt ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੀ ਗਈ।

ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ soldiers ਕੁਝ ਗਲਤ ਸਮਝ ਰਹੇ ਹਨ।

ਪਰ ਫਿਰ ਉਹ ਖੁਦ ਜਾਂਚ ਲਈ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ‘ਤੇ ਗਿਆ।

ਉੱਥੇ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਤਿੰਨ ਗੱਡੇ ਮਿਲੇ।

ਸਰਦੀ ਦੀ ਠੰਡੀ ਵਿਚ ਜ਼ਮੀਨ ਬਿਲਕੁਲ ਸਖ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ,

ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਗੱਡੇ ਕਿਸੇ ਭਾਰੀ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ photos ਲਈਆਂ, measurements ਕੀਤੀਆਂ,

ਅਤੇ Penniston ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੱਡਿਆਂ ਦੇ molds ਵੀ ਬਣਾਏ।

ਉਹ ਸਬੂਤ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਦੇਖਿਆ, ਉਹ ਸੱਚ ਸੀ।

ਦੂਜੀ ਰਾਤ ਦਾ ਅਜੀਬ ਹਾਦਸਾ

26 ਦਸੰਬਰ ਦਾ ਬਾਕੀ ਦਿਨ ਸ਼ਾਂਤ ਰਿਹਾ।

27 ਦਸੰਬਰ ਵੀ normal ਲੱਗਿਆ।

ਪਰ ਉਸ ਰਾਤ base ‘ਤੇ ਇੱਕ party ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ।

ਅਚਾਨਕ duty officer ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਆਇਆ।

ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੀਲਾ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ।

ਉਹ ਸਿੱਧਾ Halt ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ,

“Sir, it’s back.”

Halt ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਇੱਕ team ਬਣਾਈ।

ਇਸ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ tape recorder, camera ਅਤੇ radiation meter ਵੀ ਸੀ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਦੀ ਪੂਰੀ ਘਟਨਾ tape ‘ਤੇ record ਕਰ ਲਈ।

ਉਹ recording ਅੱਜ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ‘ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ,

radiation meter ਨੇ normal ਤੋਂ ਵੱਧ reading ਦਿਖਾਈ।

ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਅਜੀਬ ਲੱਗ ਰਹੇ ਸਨ।

ਤਣਿਆਂ ‘ਤੇ strange marks ਸਨ।

ਅਤੇ special camera ਨਾਲ ਦੇਖਣ ‘ਤੇ ਉਹ area ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗਰਮ ਸੀ।

ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਲਾਲ ਲਾਈਟ ਦਿਖੀ।

ਫਿਰ ਹੋਰ ਲਾਈਟਾਂ ਵੀ ਆਈਆਂ —

ਪੀਲੀ ਚਮਕ ਨਾਲ, ਆੱਖਾਂ ਵਾਂਗ blink ਕਰਦੀਆਂ।

ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ beam ਸਿੱਧੀ ਜ਼ਮੀਨ ‘ਤੇ ਆਈ,

ਟੀਮ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ 10 ਫੁੱਟ ਦੂਰ।

Halt ਦੀ tape ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅੱਜ ਵੀ ਸੁਣੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਉਸਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਸਾਫ਼ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਫਿਰ ਸਭ ਕੁਝ ਓਹੀ ਰੁੱਖੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।

ਲਾਈਟਾਂ ਵੀ, beam ਵੀ, ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਫਿਰ ਖਾਮੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।

ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ

ਇਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ soldiers ਬੀਮਾਰ ਪੈਣ ਲੱਗੇ।

Burroughs ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਲੱਗੀਆਂ।

ਉਸਨੂੰ throat problems ਆਈਆਂ।

ਦਿਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ।

ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ doctors ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ symptoms radiation exposure ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

Burroughs ਨੇ military records ਮੰਗੇ,

ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

ਕੁਝ reports ਤਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਸਦੀ military service ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ੱਕੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।

ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਕੁਝ health issues ਨੂੰ government ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਵੀ,

ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ records ਅਜੇ ਵੀ public ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਡੀਕੋਡ ਕੀਤਾ ਮੈਸੇਜ

Penniston ਨੇ ਜੋ numbers ਆਪਣੀ diary ਵਿਚ ਲਿਖੇ ਸਨ,

ਉਹ ਲਗਭਗ 30 ਸਾਲ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇ।

ਫਿਰ 2010 ਵਿੱਚ ਇੱਕ TV interview ਦੌਰਾਨ ਉਹ diary ਮੁੜ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ।

ਉਸ ਵਿਚ ਲਿਖੇ numbers ਨੂੰ computer expert ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ decode ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ।

ਜੋ result ਨਿਕਲਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਉਹ message ਕਥਿਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ future time, locations, ਅਤੇ mysterious places ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਜਿਵੇਂ pyramids, Nazca Lines, Brazil, Egypt, China, Greece, ਅਤੇ ਇੱਕ origin point ਵੀ।

ਇਹ ਸਭ ਸੁਣਕੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ future humans ਦਾ message ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਪਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ theory ਹੈ, proof ਨਹੀਂ।

Skeptics ਦੀ ਰਾਏ

ਇਸ case ਬਾਰੇ skeptics ਦੀ ਆਪਣੀ explanation ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ:

ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਕਿਸੇ nearby lighthouse ਤੋਂ ਆ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ।

ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਮੀਟੀਅਰ ਵੀ ਗੁਜ਼ਰਿਆ ਸੀ।

ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਗੱਡੇ animals ਜਾਂ natural causes ਨਾਲ ਵੀ ਬਣ ਸਕਦੇ ਸਨ।

ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ marks logging tools ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।

Radiation reading ਵੀ normal range ਵਿਚ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੀ story military prank ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਪਰ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਪੱਕੀ, ਨਾਮ ਵਾਲੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।

ਅੰਤ ਵਿਚ UK government ਨੇ ਇਸ incident ਨੂੰ national security threat ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ।

ਰਡਾਰ records ਵਿਚ ਵੀ ਕੋਈ ਵੱਡੀ abnormal activity ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।

ਫਿਰ ਵੀ, ਇਹ case ਅੱਜ ਤੱਕ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ famous UFO mysteries ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।

ਅੰਤਿਮ ਸਵਾਲ

ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਅੱਜ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ:

ਉਸ ਰਾਤ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਅਸਲ ਵਿਚ ਕੀ ਸੀ?

ਕੀ ਉਹ ਕੋਈ alien craft ਸੀ?

ਕੀ ਉਹ future humans ਦਾ message ਸੀ?

ਜਾਂ ਫਿਰ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਲਾਈਟਾਂ, ਡਰ, ਅਤੇ human imagination ਦਾ mix ਸੀ?

ਸੱਚ ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ,

Rendlesham Forest Incident ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸਾਡੇ ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਕਿੰਨੇ ਰਾਜ਼ ਲੁਕੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।